0

Στην πρόσφατη Ευρωμεσογειακή Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ), ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν εκείνο της Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας.

Ο θεσμός αυτός είναι μια σχετικά νέα μορφή επιχειρηματικότητας που λειτουργεί σε διάφορες χώρες, αντιπαραβάλλεται μεταξύ των ιδιωτικών επιχειρήσεων και των επιχειρήσεων του δημόσιου τομέα. Ως ένας τρίτος πόλος, στοχεύοντας την παραγωγή υπηρεσιών που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο (περιβάλλον, πολιτισμός, παραδοσιακά προϊόντα, τοπική ανάπτυξη, φροντίδα ηλικιωμένων ή ατόμων με αναπηρία κ.λπ.). Πρωταρχικός σκοπός των Κοινωνικών Επιχειρήσεων δεν είναι η δημιουργία κερδών, αλλά η εξυπηρέτηση των πολιτών και γενικά του κοινωνικού συνόλου.

imagesΜέσα στις σημερινές δύσκολες συνθήκες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που προκάλεσε την επιδείνωση της κατάστασης εκατομμυρίων πολιτών, την επίθεση ενάντια στον κρατικό τομέα, ενάντια στους μισθούς και τις κοινωνικές παροχές, παρουσιάζεται η έννοια της Κοινωνικής Οικονομίας που χαρακτηρίζεται από έντονους ανθρωποκεντρικούς στόχους, δραστηριοποιείται για την κάλυψη των αναγκών εκείνων που δεν ικανοποιούνται από την ιδιωτική/δημόσια αγορά ή καλύπτει νέες ανάγκες που αδυνατεί ή δεν θέλει να αναλάβει ο ιδιωτικός τομέας, συμβάλλοντας μέσω της ενίσχυσης της απασχόλησης στην επίτευξη της κοινωνικής συνοχής.

Αντί ορισμού της Κοινωνικής Οικονομίας παραθέτουμε τα εξής κοινά χαρακτηριστικά της, όπως:

  • O κατ’ εξοχήν κοινωνικός σκοπός αντί του κέρδους, μέσω της παραγωγής κοινωνικού οφέλους για το ευρύ κοινό και τα μέλη του.
  • Ο κυρίως μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας, βάσει του οποίου τα κέρδη επανεπενδύονται αντί να διανέμονται σε ιδιώτες μετόχους και ιδιοκτήτες.
  • Η ποικιλία νομικών μορφών και προτύπων: π.χ. συνεταιρισμοί, αλληλοασφαλιστικές εταιρείες, εθελοντικές οργανώσεις, ιδρύματα κ.λπ.
  • Η οικονομική λειτουργία που παράγει αγαθά και υπηρεσίες (συχνά κοινωφελείς), συνήθως με έντονα στοιχεία κοινωνικής καινοτομίας.
  • Η λειτουργία με τη μορφή ανεξάρτητων οντοτήτων, με έντονα στοιχεία συμμετοχής και συναπόφασης (προσωπικό, χρήστες, μέλη), διοίκησης και δημοκρατίας (είτε αντιπροσωπευτικής είτε ανοιχτής).

Οι κοινωνικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη, αντιπροσωπεύουν περίπου το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και απασχολούν 11 εκατ. εργαζόμενους. Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει περίπου το 5,9% της συνολικής απασχόλησης και το 6,7% της μισθωτής απασχόλησης.

Σε παλαιότερη γνωμάτευσή της η ΕΟΚΕ τόνιζε ότι οι κοινωνικές επιχειρήσεις πρέπει, όπως όλοι οι εργοδότες, να πληρούν τις προδιαγραφές περί αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και να συμμορφώνονται με τυχόν ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις. Πρέπει να εντοπίσουν τον καταλληλότερο και ιδανικό τρόπο διασφάλισης της ορθής εφαρμογής αυτών των δικαιωμάτων.

Πιστεύω ότι η Κοινωνική Οικονομία είναι ένα στοιχείο κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, θα έλεγα ένα σοσιαλιστικό στοιχείο διακυβέρνησης στις τοπικές κοινωνίες, σαν τέτοιο αντιπαραβάλλεται στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και πρέπει να υποστηριχθεί απ’ όλες τις δυνάμεις που αγωνίζονται για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία, μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, βασισμένη στις αρχές της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής.

http://www.philenews.com

Did you like this? Share it: